Ludzie z tatuażami

- Hej Kocie już?  - Jeszcze nie… - Już? - Pssssssssst!  - (Kot w myślach do siebie - Mowa ciszy… czy Królowa to kiedyś usłyszy?) - Boże, Kocie jakie to piękne, wyszeptała Królowa… Królowa i Kot zaczajeni na plaży. W zaroślach z odchodzącej nocy. Lekko zimno. Królowa i Kot w tuleni oczami w morski horyzont… sobotni, grudniowy. Czas śniadania z widoku wracających marzeń. Kot ewidentnie poruszony. Wąsy, nieznacznie drgają. Słychać furkot Kota, który oznacza, że dzieje się coś bardzo, bardzo wyjątkowego. - O cholera - zaklęła Królowa, ale tego jest, tych wszystkich pomysłów, życzeń, marzeń… Kot - jak zawsze z dużą gracją, wyciągną do Królowej dłoń z talerzykiem ciasteczek, mówiąc - proszę. Aha, pomyślała Królowa, to dlatego zawsze Kot nosił przy sobie ciasteczka. On wiedział, że pewnego dnia spotka swoje marzenia. Dlatego był gotowy… Kot spojrzał na Królową i powiedział ( wyglądało to tak, jakby czytał w jej myślach) - Królowo brak przygo...

Kocie śpisz?  Śniło mi się, że pływałam w Basenie Miłości z innymi aniołami, pływało mi się z dużą lekkością  i gracją. Potem miałam wizję z latającymi planetami, takie trójwymiarowe kule fruwające w powietrzu…  Jednak śpisz…  No nic, jest mroźna noc i życie toczy się dalej. Zastanawiałam się jak to będzie kiedy mnie już nie będzie. I chyba będzie cisza, a potem wypełni ją słońce miłości. Słońce takie jest, pełne ciepła i światła właśnie. Wiesz, do wielu rzeczy człowiek się przyzwyczaja. Jest cały tym swoim przyzwyczajeniem, aż po czubek głowy, aż po koniuszek nosa.  Powtarza codziennie te same gesty, chodzi w jakiś sposób, mówi te same zdania, jak na zapętlonej taśmie magnetofonowej, wiem, że wiesz, też miałeś w dzieciństwie, kociństwie takie urządzenie.  A jak ta taśma się wciągnęła do magnetofonu, to trzeba było dopiero delikatnie na ołówku znów ją nakręcać na rolkę.  Wiesz czego będzie mi brakować?  Wspólnych por...

O Królowa zostawiła list, zdziwił się Kot, który jak zwykle po obudzeniu udał się do kuchni, gdzie jak dotąd bywał pierwszy, a tu niespodzianka. Dziwne, pomyślał… Otworzył, pięknie zaadresowaną kopertę i zaczął czytać atramentowe maczki, które układały się w kształtne zdania, a potem w myśli Królowej. Kochany Kocie, Nie będzie mnie dzisiaj. Dojrzewam. Do tej zimy, do czasu, do zmiany. Do bycia nową sobą. A teraz trochę o mnie, o tym kim byłam zanim się poznaliśmy… Kiedyś byłam inna, dużo marzyłam. Teraz żyję. I dzieje się przez to wiele cennych rzeczy we mnie i wokół mnie. Wtedy, wcześniej też się działy z tym, że szukałam ideału, widząc niedoskonałość w ludziach, w rzeczach. Teraz to zniknęło, pozostała ciekawość. Zrozumienie, że wszystko od zawsze było we mnie, ten cały opór i niezgoda, a ludzie, zwierzęta po prostu są, są tak samo jak mgła, jak drzewa. Chciałam Ci opowiedzieć o Uczącym Sercu, a oto o nim opowieść. “Uczące Serce pewnego dnia obudziło się, tak jak b...

Cześć Kocie, jak wczorajsze “W objęciach węża”? O cholera, zaklął Kot. Królowa pamięta tytuł filmu… a to nowość - pomyślał Kot, w cichości kociego serca. Jak się dziś czujesz? - spytał dostojnie i lekko jak to miał w zwyczaju z ociąganiem wypowiadając zdanie. Kot był lekko zdziwiony nowym obrotem sprawy. Wiesz Kocie, źle się czuję wracam do łóżka, przyszłam tylko napić się wody. Kot jak nigdy, wstał i zaczął przygotowywać mleko migdałowe. Tyle razy już to widział, że teraz tylko, zdjął pierścionek z palca lewej dłoni i przystąpił do działania. Tym razem to Królowa po głośnym brum i wielkim wybuchu białej mgły, miała brudne z migdałowej masy pantofle i całe siwe włosy od szronu orzechowego mleka. Siedziała na stołeczku i patrzyła na swojego Kota jak zgrabnie, ubija łapami przez ścierkę, resztki migdałów i wyciska z nich ciepłe mleko. Potem piła małymi łyczkami, ciepły i słodki napój.  Kot zaś przyglądał się jej z czułością i troską, bo czuł, że dzieje się coś nowego...

Królowa jest chora, powiedział Kot siedząc na oknie w kuchni do wróbla mieszkającego pod parapetem. Kiedy Kot miał gadane, to i wróbel dobry był do konwersacji. Kot zaparzył sobie dobrej herbaty, zapalił papierosa i od głośnego chrząknięcia rozpoczął… Wiesz stary, Królowa ma gorączkę. Przypadek? Leży i śpi. Weszła w tryb naprawczy. Pewnie jak będzie zdrowa nic już nie będzie pamiętać i znów zaczniemy od nowa. Przyjdzie do kuchni, uśmiechnie się do mnie tak słonecznie i powie z radością: Jakim jesteś atrakcyjnym kotem, dzień dobry, jestem Królową i poda mi swoją zimną dłoń, a ja ją uścisnę i powiem Kot. A potem będziemy siedzieć w kuchni i pić razem kawę z kostek cukru, a ona będzie taka piękna i nic nie pamiętająca z czasu przed chorobą. Będzie mnie pytać o numer telefonu, o to czy jesteśmy szczęśliwi i jaki film dziś idę oglądać, a przecież mówiłem jej wczoraj. Ona wszystko zapomina. Zapomina, bo boi się pamiętać. Boi się przywiązywać do swoich wspomnień. Jak zdrowieje wy...

Jesień spakowana - powiedział Kot. Siedział na oknie i obserwował ulicę. Tam zaś w wielkich worach na śmieci, leżały poupychane liście. Kot odchrząknął i powiedział: a teraz trafią do spalarni, potem w postaci dymu trafią w chmury,  a z chmur zamienią się w śnieg i będzie zima. Czy jakoś tak…  Aha, czyli po wszystkim… Królowa, zadumała się nad garnkiem z wodą po którym pływały świeżo ugotowane płatki śniegu z nasion chia. Aha. No dobra to czas na spacer, idę odwiedzić Wisłę i Pierożka. Kot, popatrzył na Królową i powiedział, ja zostaję w domu.  No dobra, jak chcesz, ja idę, rzuciła Królowa. Pierożek wyglądał jak z ostatniego rysunku w gazecie. Był biały z czarną plamką na plecach. Miał kilka kilogramów futra podbitego tłuszczem wokół pasa. Wskoczył Królowej na rajstopy i wbił beztrosko pazury w kolana. Rozmowa z Wisłą toczyła się przy dobrej gatunkowo, przywiezionej ze świata herbacie. Siedziały obie po turecku, na perskim, miękkim dywanie. Kot Pierożek...

Dziwisz się, że lubię Czarną Plamę? Że za nią tęsknie, że się z nią zaprzyjaźniłam, że czuję się przy niej dobrze i bezpiecznie. Że moja głowa przy niej odpoczywa i fizycznie płynie pomiędzy nami harmonia? Szczerze, sama nie wiem dlaczego to tak działa, ale tak jest.  Po bardzo długich poszukiwaniach spotkałam Czarną Plamę i się przy niej zatrzymałam. Pytasz mnie czy wiem, co jest napisane pod Czarną Plamą?  A jeśli się domyślam?  Że jest to w pewnym sensie wyrok…?  Wyrok na życie z jakąś jakością.  Życia zwykłego, które jest niezwykłe. A jakość tego życia to suma codziennych wyborów i rodzaju obrazów i ludzi, którymi się otaczamy. To przeliczona i opanowana pewna ilość emocji.  To prowadzona, swoista batalia oswajania. Oswajania jeszcze jednego kawałka siebie i swojego świata. Oswojenia, które jest budowaniem terytorium człowieczeństwa z tych ładnych i tych mrocznych kawałków siebie. Oswajania świata poza Czarną Plamą. W bliskości...